Στο Θέατρο Μικρός Κεραμεικός παρουσιάζεται η παράσταση «Μόλις θυμούμαι πια τους ποιητές» της Μαίης Σεβαστοπούλου.
4 τυχεροί θα έχουν την ευκαιρία, να την παρακολουθήσουν, την Τετάρτη 26 Μαρτίου – συμπληρώστε τη φόρμα συμμετοχής και θα σας ειδοποιήσουμε στο email που θα δηλώσετε.
Αν θέλετε, κάνετε και ένα like στη ΝΕΑ σελίδα μας στο FB! Ευχαριστούμε!
ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025
Oι τυχεροί ειδοποιήθηκαν στo email που δηλώσαν

Αν μπορούσαμε να συμπορευτούμε στην καθημερινότητά μας με τα έργα των σπουδαίων ποιητών μας, θα ήταν άραγε διαφορετική η ζωή μας; Μήπως όταν ο Καβάφης, ο Ελύτης, ο Ρίτσος, ο Παλαμάς, η Κική Δημουλά κι άλλοι πολλοί δημιουργούσαν, αυτό ονειρεύονταν; Να μας τρέφουν μ’ αυτά τα εξαίσια πετάγματα της ψυχής τους, μ’ αυτόν τον οίστρο που ανεβάζει το πνεύμα ψηλά και το καθιστά ανήκανο να πράξει το «κακό».
Στην παράστασή μας ο Λαπαθιώτης επισκέπτεται τον Καβάφη στο σπίτι του στην Αλεξάνδρεια, μαγεύεται και δεν θέλει να φύγει από την Αίγυπτο. Η μητέρα του Καβάφη θυμάται όλες τις συμαντικές λεπτομέρειες της ζωής του γιου της, τον πόνο που του προκάλεσε η συντηρητική κοινωνία της Αλεξάνδρειας, και λυπάται που δεν κατάφερε να τον λυτρώσει απ’ αυτήν την θλίψη.
Ο Καρυωτάκης μιλάει για τον έρωτά του με την Πολυδούρη κι εκείνη αργοπεθαίνει στο σανατόριο και αρνείται να πιστέψει στην αυτοκτονία του.
Ναι, η ποίηση είναι η βαθύτερη παρηγοριά μας.
Κείμενο – σκηνοθεσία: Μαίη Σεβαστοπούλου
Παραγωγή: Βασίλης Κωνσταντουλάκης
Σύνθεση μουσικής: Αγγελική Δέλλα
Σκηνικό – κοστούμια: Μαρία Καλακώνα
Φωτισμοί: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Φωτογραφίες παράστασης: Στέλιος Δανιήλ
Παίζουν:
Αγγελική Δέλλα
Γιώργος Κροντήρης
Μαίη Σεβαστοπούλου
ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ
Θέατρο: Μικρός Κεραμεικός
Διεύθυνση: Ευμολπιδών 13, Γκάζι
Τηλέφωνο: 2103454831
E-mail: mikroskerameikos@gmail.com
Σταθμός μετρό «Κεραμεικός»
Τετάρτη 26 Μαρτίου 2025 στις 21:30

Τι ποιητική παράσταση. Τι όμορφο και βαθυστόχαστο κείμενο.. Και η γλώσσα “άπαιχτη”! Μας μεταφέρανε οι ηθοποιοί στους κόσμους τους.. Με τη μουσική, τα κοστούμια που ανταποκρίνονταν στην εποχή τους, τις ρήσεις τους, γνωρίσαμε τους ποιητές, τις συνήθειες τους, τα συναισθήματά τους και το τέλος τους. Ωραία σκηνοθεσία και ερμηνείες. Τα φώτα δίνανε το στίγμα του σημαντικού και του μεγαλείο στο έργο.. Ωραιοτάτη!!